ವಿಮುಖ



ಮುರುಕು ಮನದ ತಾರಕವ ತೊರೆದು
ಜೀವನದ ಹೊಸ ಉನ್ಮಾದಗಳ ಹಳಿದು
ಸೋಲಿನ ತೆಕ್ಕೆಗೆ ಗೋಗರೆದು ಕೈಮುಗಿದು
ಇದ್ದಿಲ ಬಿಳುಪ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿ ಕೊನೆತುಟಿಯ ಮಂದಹಾಸ.

ಜಗದ ಜಡತನವ ನಿಂತಲೇ ಅನುಭವಿಸಿ
ತನ್ನೊಳಗೆ ತಾ ಅಡಗಿ ತಾನಿಲ್ಲದಂತಿರಲು
ಸಡಗರದ ಸದ್ದಿನಲೂ ಶೂನ್ಯ ಕಿವಿಗಡಚುತಾ
ಧೂಮದೊಡಗೂಡಿ ಕಣ್ಣನಾವರಿಸಿದ ಕೊನೆಯ ಮಂಪರು.

ನಿಂತ ನೀರಿನ ನೊರೆಯ ಸೆರೆಯಲಿ
ಹಿಡಿದು ಆತ್ಮವನು ಸಹಿಸಿ ಸೆಳೆವನು
ಅನತಿ ದೂರದ ಪಾತ ಮೊರೆತವ ನೆನೆದು
ಮತ್ತೆಮರೆವ  ಸಹಜಾಭಿನಯಕೆ  ಕೊನೆಗುಳಿದ ಪಾರಿತೋಷ.